امیر نوشت

و1404بعد از مدت ها قصد نوشتن کردم با حس های خوب وبد باکلی سیاه و سفید روزی فکر میکردم 30سالگی برای بزرگتر هاست والان 32ساله ای هستم که هیچ بزرگی ندارم وپر از تناقض هستم امشب از سر دلتنگی چشم آبیمون اینجا اومدم و دلم براش کلی تنگ بود و بهونه ای شد برای حرف زدنم و رفع خستگیام هیچ وقت چنین روزایی رو برای خودم تصور نمیکردم ولی دیدم که جایی میرسی به خودت میگی چی فکر میکردیم وچی شددرون حس وحالم پر از تنش های عجیبه مغزم خسته وروحم خسته تر ولی تمام تلاشم اینه برای عزیزای دوست داشتنیم آدم بدی نباشموقتی